't mooiste plekske van

Het mooiste plekske van
Wat ik verzinnen kan
Bovenal interessant
Maar toch ook wel relevant
En niet te vergeten amusant
Soms enigszins flamboyant
Waar mijn hart aan is verpand
Wat mij verplicht aan mijn stand
Het mooiste plekske van het land
Is dit schone stadje in Noord-Brabant
Met veel gevoel en verstand
Is dat het mooiste plekske van………….

over 't mooiste plekske van

In “het mooiste plekske van….” nemen we u mee naar een bijzondere plek in Waalwijk. Een bekende of onbekende inwoner van onze stad laat zien wat zijn of haar dierbaarste plekske is en vertelt er over.
En of dat nou natuurtechnisch is of emotioneel dat maakt ons niet uit, het is “het mooiste plekske van….”
Het kan variëren van de Winterdijk tot aan het graf van een dierbaar familielid. Wij denken dat iedereen wel zo’n plekske heeft.

  • Home
  • mensen
  • 't mooiste plekske

Louis Pronk

Plekske : wandelpark

Louis Pronk (1961) kwam in Scheveningen ter wereld. In Waalwijk begon hij in 1979 op de kwekerij van de gemeente, grenzend aan het wandelpark. Van de kwekerij is alleen nog het koetshuis over wat verbouwd is tot woonhuis.
“Louike” houdt het oude centrum bij. Vuilnisbakken, kauwgom en alle rotzooi zijn zijn werk. Maandag- en donderdagmiddag is ie in het wandelpark te vinden. Het wandelpark kent hij als zijn broekzak. Al die jaren hield hij het park schoon. “Het is zo’n mooi park en het is zo zonde dat ze er een troep van maken, de boel afbreken en soms zelfs in de fik zetten”.
Het wandelpark is in 1950 publiekelijk opengesteld door de toenmalige burgemeester Lambooy. Hij wilde meer groen in de stad.

Clemens van Bracht

Plekske : Stationsstraat, ter hoogte van Bernhardstraat

Clemens van Bracht neemt ons mee naar de plek waar hij opgroeide, cafédanszaal Thalia. Het café dat zijn ouders in 1938 overnamen. “Bloeiende feestvreugde”, sociaal cultureel centrum avant la lettre. Nu is het een speelgoedwinkel, ook druk bezocht. In de jaren 50/60, toen hij nog elke ochtend naar de kerk moest, en de kermis ieder jaar in juli voor de deur stond, legde hij de basis voor zijn latere carrière. Naar eigen zeggen, met mensen omgaan. Het zingen kwam later.
De Stationsstraat, de speeltuin van zijn jeugd, ziet er tegenwoordig iets anders uit.