beroemde Waalwijkers

Ken ik u ergens van
Heb ik u wel eens meer gezien
Bent u een bekende dan
Heb ik van u gehoord
Of gelezen misschien
dat u hier tussen thuis hoort

over beroemde Waalwijkers

De lijst die wij hebben samengesteld is, natuurlijk, niet compleet en vooral enorm subjectief. Wat is beroemd? Wanneer is iemand een Wollukse? Één ding staat voor ons vast: de persoon in kwestie moet ook beroemd zijn buiten Waalwijk. Maar hoe beroemd, onder hoeveel mensen en hoe ver buiten Waalwijk? Wij zijn aan het verzamelen geslagen, met genoeg speelruimte om een leuke lijst samen te stellen.

Hebt u nog aanvullingen, laat het ons weten op waalwijkers@wolluk.nl.

watertoren

De watertoren is gebouwd in 1901 en op 10 december van dat jaar in gebruik genomen. Waalwijk was daarmee de zesde gemeente in Noord-Brabant met een eigen watertoren. De Waalwijkse toren was eigendom van het waterleidingbedrijf “De Langstraat”. De toren heeft een hoogte van 34 meter en een waterreservoir van 200 m³.

Het ontwerp voor de toren is van aannemersbedrijf Visser en Smit, “ontwerpers en uitvoerders van drinkwaterleidingen”, zoals hun visitekaartje vermeldt. Het bureau hield kantoor in Oud-Beierland en Papendrecht en ontwierp talloze watertorens, waaronder die van Leerdam en Doorn. De toren van Oud-Beierland uit 1902 lijkt als twee druppels water op die van Waalwijk.

De toren was oorspronkelijk van baksteen, met een houten reservoir. In 1961 is de toren verbouwd en in zijn geheel met beton bekleed.

Sint Jan

De Sint Jan is de zevende in de rij van kerken in de parochie Sint Jan de Doper. De eerste kerk dateert van omstreeks 1200, deze werd tijdens de Sint Elisabethsvloed op 18 november 1421 verwoest. Rond 1470 werd op dezelfde plaats, aan de Waalwijkse haven, een nieuwe parochiekerk gebouwd. Sinds het einde van de Tachtigjarige Oorlog is dit gebouw in bezit van de Hervormde Gemeente van Waalwijk.

Omstreeks 1666 kregen de Waalwijkse katholieken toestemming een zogenoemde schuurkerk te bouwen. Deze was gelegen in de tuin van de huidige pastorie (Grotestraat 285), volgens de toen geldende voorschriften niet zichtbaar vanaf de straat. Nadat zij door brand was verwoest in 1685 deed een nieuwe schuurkerk dienst tot 1829. Daarna beschikte men over een zogenoemde waterstaatskerk, die in 1922 werd gesloopt.

Architect H.W. Valk (1886-1973) kreeg in 1922 de taak een nieuwe parochiekerk te ontwerpen. Het zou zijn grootste opdracht worden. Kerkmeesters waren toen J.F.H. van Calcer, J. Gragtmans, J. van Iersel en F.W. Kleijberg. Op 12 november 1925 werd de kerk door pastoor Van Riel ingewijd, de consecratie door bisschop Diepen van Den Bosch volgde in 1927.

Het grondplan van de kerk is centraalbouw, afgeleid van de Byzantijnse St. Vitale in Ravenna. De kerk telt 19 koepels, afgedekt met een koperen dakbedekking. De toren is 67 meter hoog, de hoofdkoepel 41,5 meter.

Het hoogaltaar is het voornaamste kerkmeubel. De altaartafel, een Grieks marmeren tombe, is overkapt en voorzien van marmeren kolommen. De terracotta kruisweg is gemaakt door Charles Eyck.

(bron: ANWB informatiebord op de kerk)