liedjes

dat is mijn Waalwijk met zijn polders en zijn heide
centrum der Langstraat, stad van schoenen en van leer
met in het noorden het verre uitzicht op zijn weiden
en zuidelijk zijn bossen vol intieme sfeer

over liedjes

“Wolluk was een stad van kleine theaters, een volk van artiesten, zangers en praters”, dicht Toon Gouda in een van zijn verzen. Dat willen we dus terugzien en laten zien en horen. We proberen hier alles te inventariseren wat er over Waalwijk gezongen is. Hoe Waalwijk bezongen is.

Het kapelleke

The Old Faces

Uitgave: 2010, cd-single

Het kapellekeAls ik onderweg ben
dan denk ik zal ‘k het halen
Het is zo zwaar alweer een blaar
M’n rug die doet zo zeer
Zal ik voor overmoed
de hoogste prijs betalen
De bezemwagen lonkt ik kan niet meer

refrein
Maar daar is het Kapelleke
En ik zie de watertoren staan
Weg is de pijn bij ’t Antoniusplein
De finish komt er aan
Gedragen door muziek
en het enthousiast publiek
De laatste meters dan heb ik ’t gedaan

Het eerste stuk is makkelijk
we zijn nog met zovelen
Maar dan die nacht alles is zwart
Ik worstel uur na uur
Ik loop als in een trance
maar groot is toch de kans
dat ik te laat kom en dat is zo zuur

refrein

Oh dat laatste stuk
vanaf de Moer is nog zo zwaar
En altijd twijfel
komt het voor elkaar
Maar elke meter stap voor stap
Brengt me dichter bij de tap
Al ben ik kapot ik maak m’n droom nu waar

En daar is het Kapelleke
En de mensen moedigen me aan
Ik kom in de Antoniusstraat
van vreugde welt een traan
Ben ik nog binnen tijd
oh het lijkt een eeuwigheid
De laatste meters dan heb ik ’t gedaan

En daar is het Kapelleke
En ik spreek m’n laatste krachten aan
Nog even de Stationsstraat
ik zie familie staan
Ik kom nog net op tijd
het leek een eeuwigheid
Daar zijn de bloemen ik heb ’t gedaan