liedjes

dat is mijn Waalwijk met zijn polders en zijn heide
centrum der Langstraat, stad van schoenen en van leer
met in het noorden het verre uitzicht op zijn weiden
en zuidelijk zijn bossen vol intieme sfeer

over liedjes

“Wolluk was een stad van kleine theaters, een volk van artiesten, zangers en praters”, dicht Toon Gouda in een van zijn verzen. Dat willen we dus terugzien en laten zien en horen. We proberen hier alles te inventariseren wat er over Waalwijk gezongen is. Hoe Waalwijk bezongen is.

De haan van de Sint Jan

The Old Faces

Muziek: B. van Hoof
Tekst: Michel Hooijmaaijer
Uitgave: 2013, mp3

Heel jong werd hij daar neergezet
Had nog geen kippetje verkracht
Heeft altijd heel goed opgelet
Was waakzaam dag en nacht
De stoomtram in de Grotestraat
Zag hij puffend dagelijks gaan
De schoenmaker die naar ‘t werk gaat
Voor zijn dagelijks bestaan

refrein:
Op de torenspits van de Sint Jan
Prijkt trots de bronzen haan
Waalwijk, ja daar weet hij alles van
De wind laat hem begaan
De weerhaan op de spits van de Sint Jan
Waalwijk, daar weet hij alles van

De oorlog heeft hij meegemaakt
Dat gaf hem veel verdriet
De klokkenroof heeft hem geraakt
De vijand, die gebied!
Uiteindelijk kwam de vredestijd
De klokken klonken weer
Gelukkig die ellende kwijt
En terug in eigen sfeer

refrein

Waalwijk werd flink uitgebreid
Niet altijd even mooi
Men noemde het moderne tijd
Monumenten helaas ten prooi
Een snelweg door het polderland
De rails werd halve zolenpad
Een winkelcentrum kwam tot stand
Waalwijk zowaar een stad

refrein